Strona główna
Indeks tematów
Indeks osób
Spis alfabetyczny

 

KOMU DZIĘKOWAŁ PAPIEŻ?

LECH STĘPNIEWSKI


Dla uczczenia papieża Adam Michnik ogłosił w swojej gazecie nieprawdopodobnie grafomańskie wypracowanie ("Pasterz i prorok: lekcja podzięki", "Gazeta Świąteczna" 19-20 czerwca). Jest tam i o słowach Jana Pawła II "jakby kutych w skale", i szczypta kuchennej filozofii o tym, że sens życia to "poszukiwanie sensu" (broń Boże coś znaleźć!), i nawet śliczne poetyckie zakończenie: "A ptaki śpiewały mu po polsku".

Lukru w tym ciasteczku zresztą wiele. Pewnie po to, by łatwiej było przełknąć gorzkie nadzienie: o "brzydkiej twarzy" Polaka-katolika, o słowach z ambony "odległych od ewangelicznego miłosierdzia", czy wreszcie o tym, że dobrze by się stało, gdyby papież poprosił polskich katolików "o tolerancję wobec innych".

A na koniec, już w lżejszym tonie, Adam Michnik pisze tak: "Jan Paweł II potrafił w jakiś szczególny sposób okazać radość z Polski, wdzięczność dla «Pana Historii», wielkie serce i cudowny humor. Żart, autoironia, pogodny uśmiech - jakże dzisiaj tego potrzebujemy..."

Wdzięczność dla "Pana Historii"? A cóż to za jeden, ów "Pan Historia", któremu papież był z takim cudownym humorem wdzięczny? Owszem, w przemówieniu w parlamencie papież powiedział: "Składam dzięki Panu historii za obecny kształt polskich przemian", ale to znaczy po prostu: składam dzięki Panu Bogu, który jest Panem naszej historii. Tymczasem Adam Michnik - a za nim redakcja "Gazety" - usłyszał w papieskich słowach o Panu historii jakiegoś niby-dowcipnego "Pana Historię" (może przez analogię do pogańskiej Matki Natury?), któremu rzekomo papież miałby być wdzięczny! Trzeba, doprawdy, nadzwyczaj gruntownie nie rozumieć tego "admirowanego" papieża, by pomyśleć, że pierwsze w dziejach papieskie przemówienie w parlamencie mógłby rozpocząć od podobnego dowcipu!

Nie jest to żadna literówka! Już "Gazeta" z 12-13 czerwca cytując słowa z Sejmu pisała na pierwszej stronie: "Składam dzięki Panu Historii" (w zamieszczonym w środku numeru pełnym tekście przemówienia - agencyjnym? - było prawidłowo: "Składam dzięki Panu historii"). Również Piotr Pacewicz w artykule wydrukowanym na odwrocie Michnikowego wypracowania pisze o "podziękowaniu dla «Pana Historii»".

Jeśli zaś pisownię tę "Gazeta" przyjęła przez analogię do innych tradycyjnych Boskich Imion (np. Pan Zastępów - Jahwe Sabaoth), to w takim razie po co cudzysłów? Chyba że katechumen Adam Michnik nadal uważa, iż Bóg jest Panem historii jedynie w cudzysłowie...


© Lech Stępniewski czerwiec 1999

Strona główna
Indeks tematów
Indeks osób
Spis alfabetyczny